Het verhaal
“Ik ga een wieg maken.”
Dat was het eerste wat ik zei toen ik hoorde dat mijn dochter in verwachting was. Niet omdat ik ooit een wieg had gebouwd. Omdat het precies het goede antwoord was op het mooiste nieuws.
De eerste wieg
Ik had nog nooit een wieg gemaakt. Ik leerde er een 3D-programma voor, tekende tientallen versies en gooide het idee in de groep van de werkplaats die ik deel met vijf andere makers. Er werd maandenlang getekend, gezaagd, geschuurd en opnieuw begonnen. De wieg was af op de dag dat mijn dochter naar het ziekenhuis ging voor de bevalling.
Toen de familie de wieg voor het eerst zag, werd het stil. Mijn dochter noemde het een heel mooi plekje voor haar zoon. En ik, kritisch op alles wat ik maak, dacht voor het eerst in lange tijd: dit klopt.
Kijken en maken
Overdag ben ik fotograaf. Jarenlang leerde ik kijken naar licht, verhouding en compositie. In de werkplaats komt dat oog samen met mijn handen. Mijn toets is simpel: als een ontwerp de volgende ochtend nog steeds goed voelt, klopt het. Voelt het niet goed, dan terug naar de tekentafel.Aandacht boven schaal
Thomas maakt is geen fabriek, en dat wil ik zo houden. Een paar wiegen per jaar, elk voor een specifieke familie. Meer hoeft niet. De waarde zit in de aandacht, en aandacht laat zich niet opschalen.
De werkplaats
Mijn wiegen ontstaan in een gedeelde werkplaats waar we elkaar met zes makers scherp houden. Er wordt geleerd, geleend en eerlijk commentaar gegeven. Kom je langs voor een atelierbezoek, dan ruik je het hout en zie je de wieg groeien. Benieuwd hoe een wieg ontstaat? Bekijk het maakproces.“Je kijkt ernaar en je voelt dat het klopt, zonder precies te weten waarom.”
Thomas Fasting
Wil je het verhaal in het echt zien?
Kom langs in mijn werkplaats. Je ziet de wieg groeien en ruikt het hout.
Plan een atelierbezoek